[Travel] London Survivor Part.2 - รถ -

posted on 26 Nov 2011 20:37 by panza in Travel directory Travel, Diary
 
 
สวัสดีค่ะ ^^
มาพบกันกับ London Survivor ตอนที่ 2 นะคะ
(แหม ทำซะอย่างกับรายการแน่ะ 5555)

ดองไปเดือนนิดๆ ขออภัยจริงๆค่ะ m(_ _)m
สอบเยอะมาก แล้วก็ต้องตามงานไปพร้อมกัน ชีวิตโหดร้ายใช้ได้ค่ะ
แล้วก็ขอบคุณมากนะคะสำหรับเอนทรี่ที่แล้ว ^^
ตอนนี้สอบติดตรงมนุษยศาสตร์ เอกญี่ปุ่น ที่มศวแล้วค่ะ
 
สวัสดีปีใหม่ทุกคนด้วยนะคะ ^^
มีความสุข ร่างกายแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมาค่า
 
 
 
 
 
 
 
หลังจากเราเลิกเคลิบเคลิ้ม ก็ไปรับกระเป๋ากันจนเสร็จเรียบร้อย
และเตรียมตัวเดินทางไปยังที่พัก ที่อยู่ไกลออกไปพอควร
ซึ่งจะมีลุงเฟร็ด ที่เป็นเพื่อนของพ่อ เอารถมารับ
(อย่าถามถึงลุงจอร์จ เพราะไม่มี ก๊ากกกก ขำเองคนเดียว 5555)

ขณะรออยู่ลานจอดรถ เราก็ยืนมองดูรถไปเรื่อยเปื่อย
แล้วก็รู้สึกว่า โอ๊สสส คนที่นี่โคตรรวยอ่ะ ไม่มีรถญี่ปุ่นเล้ย
 
 
 
 
เออ ก็ที่นี่อังกฤษอ่ะ จะขับรถญี่ปุ่นเพื่อ =_=;
นั่นสินะ ฮา

 
 
สรุปว่าเราก็ได้เห็นลานจอดรถคนรวย ที่มีแต่ออดี้ BMW เมอร์ซิเดส ฯลฯ
รู้สึกจะเจอฮอนด้าจอดเหงาๆ อยู่คันนึง ฮ่าๆ แปลกแยกมากมาย
รถที่นี่เป็นรถพวงมาลัยซ้าย แล้วก็มีทะเบียนยาวๆ ที่ไม่รู้คนขับจะจำทะเบียนตัวเองได้มั้ย
บางคันก็มีทะเบียน euro ด้วย ว้าย ขับแร่ดได้ไกลถึงยุโรปเชียวนะตัว เค้าอิจฉานะ

 
บ้านเรามีกัน 4 คนค่ะ พ่อ แม่ พี่ชาย แล้วก็เรา
พี่เราตัวเบิ้มมาก (อ้วนนั่นเอง) ต้องนั่งเบียดๆ บี้ๆ กันหน่อย
แล้วก็อัดกระเป๋าเดินทางใบควายๆ ไปด้วย น่าจะยัดไปหมด

 
น่าจะหมดถ้ามากันแค่ 4 คนน่ะนะ

 
นอกจากเราพ่อแม่ลูกแล้ว ยังมีอากับแฟนกับลูกสาว และอาอีกคนมาด้วย
ครอบครัวเรา 4 หน่อ ครอบครัวอาอีก 4 หน่อ
สรุปว่า มีมนุษย์สัญชาติไทยมากัน 8 ชีวิต
กับกระเป๋าเดินทางไซส์ XXL อีกประมาณ 10 ใบ...

 
 
ถ้าลุงเฟร็ดขับรถเมล์มารับก็น่าจะไปหมดนะ (ฮา)

 
เราเดาอยู่ว่า รถลุงเฟร็ดแกจะเป็นรถแบบไหน
เพราะตัวลุงเป็นนักชีววิทยา ไม่น่าจะสนใจอะไรไฮเทคมากมาย
รถแกอาจจะเป็นรถโฟล์คเต่าคันน้อยก็ได้ ครอบครัวแกมีกันสองคนเอง
 
 
 
 
แต่ทว่า...

 

 

 

เอาใหม่นะ อาจจะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

 

 

 

 

 

 

มันคือรถแบบซาฟารีอ้ะ!!!!!!!!!!!!!!!!
เกิดมาไม่คิดว่าจะได้เห็นมันวิ่งบนถนนหนทาง
นึกว่ามันจะมีล้อแบบเฉพาะไว้วิ่งบนทุ่งหญ้าสะวันน่า อะไรแบบนี้
เอาจริงๆ ไม่คิดว่าจะได้เห็นมันวิ่งในชีวิตจริงเลยอ่ะ

 

ที่สำคัญ รถแกยังแนวไม่พอ
รถแกเป็นรถพวงมาลัยขวาค่ะ

 

หน้าตาขวางโลกขนาดนี้ยังไม่พอ ยังทะลึ่งมีพวงมาลัยคนละฝั่งกับชาวบ้านอี๊ก
เวลาแกจะรับบัตรจอดรถอะไรก็ลำบากเลย ไม่งั้นต้องมีคนนั่งมาด้วย

 

รถคันใหญ่บิ๊กเบิ้มกว่าที่คิด แต่ถึงกระนั้น รถก็ยังใหญ่ไม่พอ
พอยัดกระเป๋าเดินทางขี้นไปหลายใบเข้า เริ่มเห็นอนาคตรำไร
คนคงนั่งไปได้ไม่กี่คนนะ ต่อให้อุ้มกระเป๋าไว้บนตักก็ตาม

 

สุดท้ายเลยต้องแยกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกนั่งรถไปกับลุงเฟร็ด
อีกกลุ่มต้องหอบสังขาร (และกระเป๋าด้วย) นั่ง underground ไปเอง

 

เราเลือกนั่งรถไฟค่ะ
ยอมลำบากเดินหน่อย แต่เท่กว่านั่งรถ เอ่อ รถซาฟารี
แหม นั่งรถนี่ นั่งเมื่อไหร่ก็ได้ใช่ป่าว รถไฟอังกฤษเป็นยังไงไม่อยากลองนั่งหรอ

 

สุดท้ายก็สปลิทกันเป็นสองกลุ่ม เรา พี่ชาย พ่อ และคุณอาปุ้ม จะไปรถไฟ
ส่วนที่เหลือจะนั่งรถลุงเฟร็ดไป ตามแพลน (แม่เราชิ่งเลย ฮา)
แล้วเราก็ยืนโบกมือบ๋ายบายให้กลุ่มซาฟารี ก่อนจะลากลูกมีล้อ 20 กว่าโลตามมา

 

 

 

 

 

รถไฟใต้ดิน

 

 

จะได้นั่งรถไฟใต้ดินอังกฤษอันโด่งดังแล้ว ตื่นเต้นยิ่งนัก
จริงๆไม่รู้จักหรอก แต่เคยเห็นสัญลักษณ์ underground มาบ้าง
แหมๆ แสดงว่าน้องรถไฟต้องเป็นไอค่อนเมืองอังกฤษพอๆ กับพี่รถเมล์นั่นแหละ

 

 

พูดถึงรถไฟใต้ดิน แล้วนึกถึง...?

 

เรานึกถึงอยู่สองอย่าง อย่างแรกคือรถไฟใต้ดินญี่ปุ่น
เรื่องรถไฟคนคงพูดเยอะแล้ว ว่ารถเค้าดีเค้าเร็วเค้าตรงเวลายังไง (ฮา)
เราขอพูดถึงสถานีรถไฟละกัน

 

สถานีรถไฟญี่ปุ่น คนเยอะเมิ้กกกก เยอะมาก เยอะมาย เยอะตลอดเวลา
อย่างที่รู้ๆ กัน คนไทยชอบไปเที่ยวช่วงที่คนญี่ปุ่นเค้าเปิดเทอมกัน
ฉะนั้นคนจะเยอะโคตร ยิ่งช่วง Rush Hour ต้องอัดกันแบบปลาทูน่าตอนโดนบี้ลงกระป๋อง

 

แต่เราจะขอเถียง เพราะคนมันเยอะมากถึงโคตรเยอะตลอดเวลา
เราเคยไปญี่ปุ่นมาทั้งตอน high season และ low season ค่ะ
ก็เห็นมันโคตรเยอะตลอดแง่ะ จะเป็นตอนโคตรดึก หรือตอนเช้ามืด
อาจเป็นเพราะไปอยู่เมืองเที่ยวมาก็ได้นะ
แต่ตอนไปอยู่โยโกฮาม่าก็เยอะเป็นหนอนเหมือนกัน

 

Note:

คุณๆอาจจะคิดกันเบาๆว่า "โยโกฮาม่ามันก็เมืองเที่ยวนี่ คนก็ต้องเยอะสิ"
เราไปอยู่สุดเขต(เสลดเป็ด?)ของโยโกฮาม่ามาเลยค่ะ ฮา
จะลองอ้างอิงเส้นทางจากเวบ jorudan นะคะ
เป็น route ที่ใช้เดินทางเวลามาโตเกียว แล้วกลับไปโยโกฮาม่า

อะไรกัน ถูกเม้ก 450 เยนเอง เดินทางเก๊าะยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ เริ่ดๆ
(ใครไปญี่ปุ่นอย่าลืมไปโยโกฮาม่ากันนะค้า)

เราพักที่ YMCA ของเมืองโยโกฮาม่าค่ะ *v*
อยู่ที่สถานีมิอุระไคกัง หรือสุดสายนั่นเองงงง

ใช้เวลาเดินทางจากโยโกฮาม่าประมาณ 49 นาที
ถ้าไม่มีที่นั่งนี่ถึงกับเอวยกทีเดียวค่ะ (รวมการเดินทางจากโตเกียวด้วย)
สรุปว่าไกลสุดหล้าฟ้าเขียวมาก โฮก
 
 

แต่ละช่วงเวลาก็จะมีมนุษย์แตกต่างสปีชีส์กันไปนะคะ
อย่างตอนเช้า เราอาจจะเจอแก๊งซาลารีมัง หรือเด็กไปโรงเรียน
ตอนเที่ยงๆ บ่ายๆ ก็จะเจอวัยรุ่นออกมาเจอเพื่อน หรือวัยป้าของไปซื้อของ
ตกเย็นถึงดึก จะเจอเกือบทุกวัยนะ เพราะเป็นเวลากลับบ้าน
และแน่นอนที่สุด ตอนเช้ามืด เราเจอก๊วนน้ำเมาค่ะ

 

อาจจะสงสัยว่า แล้วเราออกมาตอนเช้ามืดทำม้าอะไรเนี่ย ไปเมามาใช่มะะ
บร้าหรอตัว เค้าไปขึ้นเครื่องบินกลับบ้านไงเล่า QAQ

 

มีอะไรอยากเขียนอีกเยอะเรื่องรถไฟญี่ปุ่น แต่พอดีกว่า
เดี๋ยวจะออกนอกประเด็นมากไป

 

อ้อ เกือบลืม
อีกอย่างที่เรานึกถึงเวลาพูดถึงรถไฟใต้ดินก็คือ
"พลีส มายด์ เดอะ แก๊ป บีทะวีน เทรน แอนด์ แพลทฟอร์ม"

 

 

 

เอาล่ะ ขอเชิญเดินผ่านประตูไปไหนก็ได้
กลับมาลอนดอนกันค่ะ ฟุ่บ
อย่าลืมโบกมือบ๊ายบายโดราเอม่อนนะคะ (ฮา)

 

เราจินตนาการเอาเองว่ารถไฟอังกฤษน่าจะเหมือนกับที่ญี่ปุ่นแหละ
แต่มันไม่เหมือนอ่ะ....................

 

มันแคบมากค่ะ สำหรับเราที่มีกระเป๋าเดินทางใบโตไปด้วย
ที่นั่งมีที่เท้าแขนแข็งๆ กั้นระหว่างเก้าอี้แต่ละตัว พื้นที่ค่อนจำกัดเลยทีเดียว
เข่าก็แทบจะจูบกับเข่าพี่ฝรั่งที่นั่งตรงข้ามอยู่แล้ว
อาจเป็นเพราะพี่เค้าเป็นไซส์ฝรั่งก็ได้ สาวเอเชีย 155 cm สิผิดปกติ.......orz

 

 จากสนามบิน Heathrow ไปยังที่พักที่คุณพ่อจองไว้ ค่อนข้างไกลกันพอสมควร
ก็เลยนั่งรถไฟแบบหลับแล้วหลับอีก ตื่นมากระเป๋าไหลไปแล้วก็มี
แล้วเราก็ลงที่สถานี Gloucester Road ซึ่งห่างกันราว 13 สถานี
จริงๆ แล้วอาจจะใช้เวลาไม่เยอะอย่างที่คิด แต่เราชอบหลับเวลาขึ้นรถขึ้นเครื่องบิน (ฮา)


ที่พักห่างจากสถานีไม่เยอะ เราเดินลากกระเป๋ากันมาเรื่อยๆ
เสียงล้อขูดถนนที่ปูด้วยหินดังแกรกๆ น่าหนวกหูใช้ได้
วันแรกยังเดินมึนตึงอยู่ พื้นเฉอะแฉะนิดๆ เหมือนฝนเพิ่งหยุดตก



มีรถจักรยานให้เช่าด้วย โดยธนาคาร Barclay รู้สึกจะใช้บัตรเครดิตรูดตรงไหนซักที่นี่แหละ (ฮา)

 



แล้วก็เดินมาถึงที่พัก อพาร์ทเม้นท์ Kensgate House ที่บ้านเลขที่ 38

 


 




ไม่ได้พักโรงแรมกันหรอก เพราะแพงเมิ้ก (หรือเราจนไม่รู้ ฮา)
คิดว่าอาจจะอยู่ลำบากนิดหน่อย แต่ก็คงไม่มีปัญหาอะไรเท่าไหร่
รูปที่เห็นด้านบนนี่คือหน้าบ้านทั้งหมดแล้วนะคะ เป็นเหมือนห้องแถวติดๆกัน
เห็นแต่ประตูแบบนี้เรียงกันไปเรื่อยๆ คือดูจากข้างนอกแล้วคงจะแคบสุดๆ


แต่ไม่รู้เอาห้องหับไปซ่อนไว้ไหน ข้างในลึกกว่าที่มาก ดูกว้างทีเดียว
ที่นี่สูง อืม จำไม่ได้ แต่ประมาณ 5-6 ชั้นได้เลย คือชั้นนึงจะไม่สูงมาก
แต่ไม่มีลิฟท์............

 



และที่พักอยู่ชั้น 5 กับ 6.............

 



เราไม่ได้คุณหนูมากถึงขนาดจะเดินขึ้นลงบันได 6 ชั้นไม่ได้นะ
แต่ต้องแบกกระเป๋าเดินทาง 20 กว่าโลไปด้วย อาจมีอาการข้อเคลื่อน
บันไดก็แคบๆ ชันๆ น่าหงายลงไปกลิ้งที่สุด T_T
แต่ก็ เอาวะ สู้เว้ย เป็นไงเป็นกัน


 

 

 


หรูกว่าบ้านเราอีกนะเนี๊ยะะะะะ

 



เว่อร์นิดนึง (ฮา) แต่ว่าดูดีกว่าที่คิดมากๆ เตียงนิ่มเด้งดึ๋ง
(ตุ๊กตานี่เราเอามาเองนะคะ ไม่ได้มีให้ ฮา)
ครัวจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้าแน่ๆ เพราะทำกับข้าวกินเองถูกกว่าซื้อกินเยอะ


เราพากันโยนกระเป๋า นั่งพักเหนื่อย เข้าห้องน้ำห้องท่าให้เรียบร้อย
พร้อมจะออกไปตะลุยเมืองลอนดอนกันแล้ว!!!!!!

Comment

Comment:

Tweet

อยากไปอังกฤษษษษ~
ปล. เราไฟใต้ดินที่ญี่ปุ่นถ้ารู้เส้นทางจริงๆไม่งงนะbig smile Hot! Hot! Hot!

#1 By กะปิ on 2012-01-08 11:39